Een dergelijke ziekte als osteochondrose van de rug bestaat niet in de moderne geneeskunde. Allereerst is het de moeite waard om te verduidelijken dat de term osteochondrose zelf verouderd is en niet voorkomt in de huidige editie van ICD-10. Het werd vervangen door een degeneratieve dystrofische ziekte van het kraakbeenweefsel van de tussenwervelschijven. We zullen u echter vertellen over osteochondrose van de rug, de symptomen en de behandeling ervan, aangezien veel patiënten hun toestand zo noemen. En ze zullen begrijpen waar dit artikel over gaat.
Osteochondrose is dus degeneratie van tussenwervelschijven van dystrofische oorsprong. Al het andere houdt indirect verband met deze ziekte. Maar om dit proces te begrijpen, is het de moeite waard een korte excursie te maken naar anatomie en fysiologie. Het belangrijkste element van het menselijke bewegingsapparaat is de wervelkolom. Met zijn hulp wordt een stabiele positie van de interne organen van de buikholte en borstkas verzekerd. In de wervelkolom bevindt zich het ruggenmerg, een structuur die vitaliteit biedt aan het hele lichaam. De wervelkolom biedt flexibiliteit aan het lichaam, stelt u in staat zelfstandig te lopen en alle bewegingen met uw handen uit te voeren. Het is de verbindende schakel tussen het hoofd en de ledematen.
De wervelkolom bestaat uit individuele wervellichamen. Ze zijn met elkaar verbonden via gewrichten en ligamenten. Er zijn lange longitudinale ligamenten die beginnen in het stuitbeengebied en eindigen in het achterhoofdsgebied. Er zijn korte dwarse ligamenten die aangrenzende wervellichamen met elkaar verbinden. Tussenwervelschijven bestaan uit een dichte buitenschaal (annulus fibrosus) die zelfs de meest extreme belastingen kan weerstaan. Maar de vezelige ring heeft één belangrijk nadeel: hij mist volledig zijn eigen bloedcapillaire netwerk. Het ontvangt alleen vocht op een moment dat de omliggende spieren actief samentrekken en ontspannen. Ook wordt een deel van de voeding geleverd door diffuse uitwisseling tussen de tussenwervelschijf en de eindplaat die deze scheidt van de wervel.
Als een persoon een sedentaire levensstijl leidt en zijn rugspieren niet actief en regelmatig werken, raakt de vezelige ring uitgedroogd en barst deze. In het beginstadium neemt het vloeistof uit de weefsels van de nucleus pulposus die zich daarin bevinden. Dit gelatineuze lichaam zorgt voor de normale hoogte van de schijf en het schokabsorberende vermogen om de uitgeoefende belastingen gelijkmatig te verdelen.
Bij een lang verloop van dit pathologische proces neemt de hoogte van de tussenwervelschijf af. Het verliest zijn vermogen om de radiculaire zenuwen die voortkomen uit het ruggenmerg te beschermen tegen druk van aangrenzende wervellichamen. Ze raken gewond en er ontstaat radiculitis (ontsteking van de radiculaire zenuwen). Dit is een gevaarlijke toestand. Daarom neemt het lichaam maatregelen om de verloren capaciteit van de tussenwervelschijven te compenseren. Dit veroorzaakt overmatige spanning in de rugspieren. Als gevolg hiervan wordt de diffuse voeding van de resterende kraakbeenweefsels verder verstoord. Daarom wordt osteochondrose van de rug beschouwd als een zich snel ontwikkelende en verspreidende ziekte. Zonder behandeling tast het snel alle tussenwervelschijven aan en raakt de persoon invalide.
Als u zich zorgen maakt over rugpijn die gepaard gaat met degeneratie van het kraakbeenweefsel van de wervelkolom, raden wij u aan niet te wachten tot alles vanzelf verdwijnt. Zoek onmiddellijk medische hulp. Behandeling van osteochondrose zonder operatie is in elk stadium mogelijk, behalve bij hernia-sekwestratie. Als een deel van de nucleus pulposus is gescheiden van de tussenwervelschijf, kan in deze situatie alleen chirurgische ingreep helpen.
U kunt een afspraak maken met een vertebroloog of neuroloog. Zij kunnen u een nauwkeurige diagnose stellen en een effectieve en veilige behandeling voorschrijven.
Oorzaken van osteochondrose in de rug
De meest voorkomende oorzaken van osteochondrose in de rug zijn lichamelijke inactiviteit, overgewicht, zittend werk en weigering van regelmatige lichamelijke activiteit. Het zijn deze factoren die op jonge leeftijd de vernietiging van het kraakbeenweefsel van de tussenwervelschijven veroorzaken. In een latere levensperiode (na 50 jaar) ontwikkelt osteochondrose om iets andere redenen:
- hormonale veranderingen die leiden tot het uitlekken van calcium en fosfor uit botweefsel;
- gerontologische degeneratieve veranderingen in het lichaam;
- verstoring van de capillaire bloedstroom tegen de achtergrond van atherosclerotische vervormingen van bloedvaten;
- stofwisselingsstoornissen, zoals diabetes of veranderingen in de schildklierfunctie;
- leeftijdsgebonden afname van spiermassa;
- veranderingen in houding en kromming van de wervelkolom;
- chronische ziekten van inwendige organen die de fysieke activiteit van een persoon verminderen.
Bovendien kunnen mogelijke oorzaken van de ontwikkeling van osteochondrose van de rug traumatische verwondingen zijn aan de wervellichamen, hun processus spinosus, ligamenten en pezen. De onjuiste organisatie van slaap- en werkruimtes is van niet geringe betekenis. Als een persoon geen belang hecht aan de positie van zijn lichaam tijdens de nachtrust, neemt zijn risico op vernietiging van de wervelkolom en de ontwikkeling van osteochondrose sterk toe.
U moet ook stoppen met roken en alcoholische dranken drinken. Deze twee slechte gewoonten veroorzaken een verstoring van de bloedmicrocirculatie in het gebied van de tussenwervelschijven, wat hun degeneratieve dystrofische vernietiging veroorzaakt.
De oorzaken van osteochondrose van de rug kunnen voedings- en drinkregime zijn. Een volwassene moet minimaal 2 liter schoon water per dag drinken om de water- en elektrolytenbalans op peil te houden. Ook moet het dieet alle vitamines en mineralen bevatten die worden gebruikt bij de regeneratie van hyalien kraakbeen, dat de weefsels van de vezelringen vormt. Als het dieet wordt gedomineerd door vet en geraffineerd voedsel, begint het lichaam snel een tekort aan bepaalde voedingsstoffen te ervaren. Hierdoor kan de integriteit van alle weefsels, inclusief gewervelde dieren, niet worden hersteld.
Daarom zal een ervaren arts bij het uitvoeren van een complexe behandeling van osteochondrose in de rug het dieet van de patiënt zeker corrigeren. Zij zal hem de nodige aanbevelingen geven met betrekking tot de goede organisatie van zijn slaap- en werkruimte.
Bij osteochondrose ervaren de rugspieren een ernstige overbelasting. Ze zijn verantwoordelijk voor het ondersteunen van de wervelkolom en het garanderen van de veiligheid van de radiculaire zenuwen. Bij langdurige statische spanning verandert de bloedcirculatiecyclus in de haarvaten. Myocyten beginnen zuurstofgebrek te ervaren en er begint snel een ischemische reactie. In eerste instantie geeft het hevige pijn in de rugspieren. Dan beginnen de myocyten te sterven. Kortdurende ontstekingen kunnen optreden tegen de achtergrond van spierweefselnecrose. Dan begint de degeneratie van de spiervezels. Dit brengt een aantal negatieve gevolgen met zich mee. Patiënten kunnen een myofasciaal pijnsyndroom ontwikkelen. Het blijft vele jaren bestaan, zelfs na een succesvolle behandeling van osteochondrose.
Daarom kan dit proces niet worden gestart. Zodra de eerste tekenen van osteochondrose verschijnen, zoek dan onmiddellijk medische hulp.
Symptomen van osteochondrose in de rug
Osteochondrose van de thoracale rug komt het minst vaak voor, omdat er geen breed scala aan mobiliteit van de wervellichamen is. De hoogte van de tussenwervelruimtes wordt bovendien gewaarborgd door de ribbenbogen te bevestigen. Daarom zullen we de symptomen van dit type ziekte niet afzonderlijk beschouwen.
Meestal ontwikkelt osteochondrose zich in het lumbale gebied, omdat het de belangrijkste schokabsorberende en fysieke belasting draagt die gepaard gaat met bewegingen van het menselijk lichaam. Symptomen van de pathologie omvatten een karakteristieke schietpijn in de lumbale regio. Het kan zich verspreiden langs de binnen-, buiten- of achterkant van de dij en het onderbeen, tot aan de hiel of tenen. Geleidelijk aan beginnen neurologische klinische symptomen te verschijnen, zoals gevoelloosheid, paresthesie, verminderde spierkracht, bleekheid en koudheid van de huid van de onderste ledematen.
Osteochondrose van de cervicale en cervicothoracale wervelkolom wordt niet minder vaak gediagnosticeerd. Deze ziekte ontwikkelt zich meestal bij mensen die zich bezighouden met mentaal werk. Bij langdurige statische spanning in de nekspieren wordt de microcirculatie van bloed verstoord en wordt kraakbeenweefsel vernietigd.
Klinische symptomen met deze lokalisatie van degeneratieve dystrofische veranderingen in het kraakbeenweefsel van de schijven kunnen gevarieerder zijn. De pijn kan uitstralen onder het schouderblad, in het hartgebied en in de bovenste ledematen. Spierzwakte ontstaat snel in de armen. Er zijn tekenen van een verminderde bloedcirculatie in de achterste wervelslagaders. Dit zijn duizeligheid, verminderde mentale prestaties, frequente veranderingen in de bloeddruk, slaperigheid, apathie, enz.
Als er symptomen van osteochondrose van de rug optreden, is het noodzakelijk om een reeks klinische onderzoeken uit te voeren. Allereerst worden röntgenfoto's van het aangetaste deel van de wervelkolom voorgeschreven. Op basis daarvan kan de arts alleen een voorlopige diagnose stellen. Een gedetailleerder onderzoek van de toestand van de weefsels van de wervelkolom is mogelijk tijdens een MRI-onderzoek. Doppler-echografie, echografie van zacht weefsel, biochemische en algemene bloedtesten, reumatische tests, enz. kunnen ook nodig zijn.
Wat te doen en hoe pijn te verlichten?
Het eerste wat u moet doen bij osteochondrose van de rug is stoppen met het uitoefenen van enige fysieke activiteit en relatieve rust geven aan de wervelkolom en de spieren. De eerste dagen na een aanval is het beter om een strikte bedrust te handhaven. De behandeling kan alleen worden voorgeschreven door een neuroloog of vertebroloog. Zelf medicijnen innemen wordt niet aanbevolen. Ze kunnen niet alleen een negatieve invloed hebben op uw gezondheid, maar ze kunnen het ook moeilijk maken om in de toekomst een nauwkeurige diagnose te stellen.
Het enige dat u kunt doen om rugpijn als gevolg van osteochondrose te verlichten en uw gezondheid niet te schaden, is tractie van de wervelkolom. Het is belangrijk om de normale hoogte van de tussenwervelruimtes te herstellen. Hierdoor wordt de druk op de radiculaire zenuwen weggenomen en zal alle pijn verdwijnen zonder aanvullend gebruik van farmacologische geneesmiddelen. Tractie kan hardwarematig, handmatig of met behulp van fysieke oefeningen zijn. Alleen een arts kan tijdens een onderzoek bepalen welke methode in uw individuele geval geschikt is.
Hoe osteochondrose van de rug behandelen en genezen?
Behandeling van osteochondrose van de rug kan uitsluitend met conservatieve methoden worden uitgevoerd, zelfs in het stadium van verzakking van de hernia tussen de wervels. Artsen weten hoe ze osteochondrose van de rug kunnen genezen zonder operatie. Hiervoor worden osteopathie en massage, therapeutische oefeningen en kinesiotherapie, lasertherapie, reflexologie en nog veel meer gebruikt.
Voordat de osteochondrose van de rug wordt behandeld, geeft de arts de patiënt uitgebreide individuele aanbevelingen, waarvan de implementatie mogelijke oorzaken en risicofactoren elimineert. Vervolgens wordt een individuele therapiekuur ontwikkeld. Tijdens de behandeling wordt beschadigd kraakbeenweefsel volledig hersteld. Als alle aanbevelingen worden opgevolgd, treedt er geen terugval van osteochondrose op.